از لحاظ اقتصادی، ۲۰ سال گذشته برای رشد اقتصادی، سرمایه گذاری و عملی شدن پروژه‌های توسعه‌یی در کشور سال‌های پر دست آورد بوده‌اند، اما خروج یکباره‌گی این دست‌آوردها را شکننده ساخته است.
افغانستان دربیست سال گذشته با کمک‌های سیل آسای جهان و امریکا به دست آوردهای بزرگ اقتصادی رسید، اما به گفته آگاهان اقتصاد، این دست‌آوردها پاداشت زیاد در کشور نداشته اند و با بیرون شدن یکباره‌گی خارجی‌ها بخشی از این دست‌آوردها هم سخت شکننده شده‌اند.
در سال‌های حضور جهانیان و امریکا در افغانستان، رشد اقتصادی کشور به بیش از بیست و یک درصد رسید و در کنار سرمایه گذاری‌های هنگفت جهان در زیربناهای کشور، ده‌ها میلیارد دالر سرمایه گذاری‌های بخش‌های خصوصی به ویژه در بخش ساختمانی سیمای شهرهای کشور را تغییرداد.
مسوولان اتاق‌های تجارت و صنایع می‌گویند که با وجود این همه پیشرفت‌ها، خارجی‌ها در نهایت افغانستان را در بحران اقتصادی رها کردند.
در سال ۲۰۰۷ میلادی، رشد اقتصاد کشور به بیش از بیست و یک درصد رسید و در این سال‌ها جذب سرمایه گذاری‌های سالانه خصوصی به حدود چهار میلیارد دالر در بخش‌های گوناگون تخمین می‌شد.
امریکا میزان کمک‌های بیست سال گذشته را به افغانستان در حدود دو تریلیون دالر تخمین کرده است که این مقدار کمک‌ها برابر است با پولی که برای پلان مارشال، یعنی ساخت اروپا، هزینه شده است.
اما حکومت پیشین تمام کمک‌های جهان را که از آن‌ها حساب وجود داشته است، حدود هشتاد میلیارد دالر حساب کرده است.
ازسویی هم، در بیست سال گذشته افغانستان با کمک کشورهای خارجی روابط جهانی و منطقه‌یی‌اش را در بخش بازرگانی و ترانزیت توسعه و گسترش داد.
در کنار عضویت افغانستان در سازمان تجارت جهانی و سازمان جهانی جاده، پروژه‌های بزرگ توسعه‌یی مانند تاپی، کاسا یک هزار، سهم گیری در پروژه‌های راه آهن منطقه‌یی راه لاجورد و چابهار بروی افغانستان بازشدند، هرچند بسیاری از این پروژه‌ها به ثمر نرسیدند.
با این همه، در بیست سال گذشته با سرازیرشدن ده‌ها میلیارد دالر کمک‌های جهانی و تلاش‌های جهان برای اقتصاد مرفع و خودبسنده افغانستان، این وضع یک بار دیگر با رکود اقتصادی همراه است.
جهانیان افغانستان را درحالی رها کردند که رشد اقتصادی کشور هنوز زیرصفر است، بانک‌ها نمی‌توانند سپرده‌های مردم را بدهند، سرمایه‌ها از کشور فرار می‌کنند، بیشتر کارمندان دولت بی‌کارشده‌اند و سطح ارایه خدمات به مردم به هیچ خلاصه می‌شوند.
