اصطلاح قیمت پیشنهادی (Bid Price) به پیشنهادهایی اطلاق می‌شود که توسط یک فرد یا شرکت برای خرید یک سرمایه ارائه می‌گردد. معمولاً خریداران در مزایده‌ها و بازارهای مختلف، مانند بازار سهام، قیمت پیشنهادی خود را اعلان می‌کنند. ممکن است قیمت‌های پیشنهادی توسط شرکت‌هایی که برای گرفتن قرارداد پروژه‌ها رقابت می‌کنند نیز ارائه شود. وقتی یک خریدار یک قیمت پیشنهادی را اعلان می‌کند، نشان می‌دهد که چقدر به خرید آن سرمایه تمایل دارد و حاضر است برایش پول بپردازد.

همچنین قیمت پیشنهادی به قیمتی گفته می‌شود که یک بازارساز مایل به خرید اوراق بهادار است. اما بازارسازان باید قیمت درخواستی خود را برخلاف خریداران خورده‌فروش (چکنه‌فروش) علنی کنند.

طرز کار قیمت پیشنهادی

البته این خریداران و فروشنده‌گان استند که چرخۀ بازار را به حرکت درمی‌آورند. وجود تک تک شرکت‌کننده‌گان به تسهیل روند خرید و فروش دارایی‌ها می‌افزاید. فروشندگان کسانی هستند که دارایی‌ها را برای خرید ارائه می‌کنند، اما خریداران افرادی اند که قصد خرید کالا یا خدمات را دارند. این دو طرف معمولاً در مکان‌های مختلفی، از جمله حراج‌ها (زنده و آنلاین)، بازار سهام و خرده‌فروشی‌ها، گرد هم می‌آیند تا تجارت خود را انجام دهند.

پروسۀ قیمت پیشنهادی به بازاری وابسته است که این خدمات و کالاها از آن طریق به فروش می‌رسند. مثلاً ممکن است قیمت‌های پیشنهادی در حراج‌ها به شکل حضوری یا آنلاین ارائه شود، درحالی که سرمایه‌گذاران می‌توانند پیشنهادهای‌شان برای اوراق بهاداری مانند سهام را از طریق معامله‌؛ران خود اعلان کنند. برخی قیمت‌های پیشنهادی به صورت پنهانی و معمولاً از طریق یک فرآیند مهر و موم شده انجام می‌شود که امکان پیشنهادهای عادلانه و بی‌جنجال را فراهم می‌سازد.

در برخی موارد ممکن است شرکت‌ها قیمت‌های پیشنهادی خود را برای بُردن قراردادهای شغلی اعلان کنند. روند پیشنهاد قیمت شامل ارسال بسته‌ها و پکیج‌ها به طرفین ذی‌نفع می‌شود. ممکن است این قراردادها توسط دولت‌ها یا شرکت‌های بزرگ برای زیرساخت‌ها، ساخت و سازها و پروژه‌های دیگر در انواع صنایع مختلف ذیل صادر شود:

·         امنیت عمومی

·         تکنالوژی معلوماتی

·         تحصیلات

·         خدمات اجتماعی

·         مشاوره و مدیریت

·         مراقبت‌های صحی و بهداشتی

·         هنر و سرگرمی

بازارسازان

بازارسازان (یا به عبارت دیگر «متخصصان») برای کارایی و نقدسازی پول‌های بازار حیاتی استند. هنگامی‌که تطبیق قیمت الکترونیکی با شکست مواجه می‌شود، بازارسازان با استناد به قیمت‌های پیشنهادی و درخواستی وارد بازار سهام می‌شوند و سرمایه‌گذاران را قادر به خرید و فروش اوراق بهادار می‌سازند. اگرچه بازارسازان همیشه باید قیمت سهام‌هایی را که معامله می‌کنند اعلام کنند، ولی هیچ محدودیتی در وسعت قیمت پیشنهادی و درخواستی وجود ندارد.

«معامله‌گران بین بانکی» در بازار فارکس به‌عنوان بازارساز عمل می‌کنند چون جریانی مداوم از قیمت‌های دو طرفه را برای طرفین مستقیم و سیستم‌های معاملات الکترونیکی فراهم می‌سازند. وسعت قیمت‌ها پیشنهادی و درخواستی این معامله‌گران در جریان نوسانات بازار افزایش می‌یابد و برخلاف رقبای‌شان در بازار سهام به تعیین قیمت در بازارهایی با سطح پایین نقدسازی پول اصلاً مجبور نیستند. 

انواع دیگر قیمت‌های پیشنهادی

چندین روش برای پیشنهاد یک قیمت وجود دارد. همان‌گونه که در فوق تدکر به عمل آمد، قیمت‌های پیشنهادی مختلف به محل ارائۀ این پیشنهادها بستگی دارد. اکنون به دو نوع از رایج‌ترین انواع قیمت‌های پیشنهادی می‌پردازیم.

پیشنهادات مزایده

خریدارانی که در حراج‌ها شرکت می‌کنند، برای برنده شدن اموالی که از طریق پروسۀ «مناقصه باز» به مزایده گذاشته می‌شود علیه یکدیگر قیمت می‌گذارند. آنان این گونه می‌کوشند پیشنهادهای رقابتی خود را برای شکست دادن سایر خریداران ارائه دهند؛ شخصی که بالاترین قیمت را پیشنهاد دهد برندۀ حراج است.

مناقصۀ آنلاین

سایت‌های eBay، eBid و QuiBids از جمله سایت‌های مناقصۀ آنلاین اند که به شکل حراج‌های سنتی عمل می‌کنند و به خریداران اجازه می‌دهند تا قیمت‌های پیشنهادی خود را برای پذیرفته شدن توسط فروشنده ارائه دهند. این سایت‌ها اکثراً از خریداران‌شان می‌خواهند حساب‌های خود را تنظیم کنند چون امکان دارد اطلاعات کارت بانکی آن‌ها مورد نیاز باشد.