کارشناسان اقتصادی دلیل عمده این بحران را افزایش بیکاری٬ کاهش پول و قطع کمک های جامعه جهانی میگویند.

برخی از آگاهان اقتصاد و صرافان سرای شهزاده می‌گویند که بحران نقدینگی در کشور روز به روز افزایش می‌یابد و می‌افزایند که این بحران قبل از به قدرت رسیدن طالبان در افغانستان آغاز شده بود.

نقدینگی دارایی های نقد مردم میباشد که پول، خانه، زمین، موتر و دیگر وسایل مجتمل این پول میباشد 

نظر به بعضی گزارش ها بانک مرکزی افغانستان از اول جون تا ۱۵ اگست سال روان میلادی، یک هزار و پنج صد میلیون دالر را به مزاییده گذاشت که این رقم بسیار بالا است. اما شماری از صرافان می‌گویند که بانک مرکزی پیشین، حد اکثر در یک ماه دو صد میلیون دالر را لیلام می‌کرد.

حاجی زیرک، سخنگوی اتحادیه صرافان سرای شهزاده، گفت: «در نظام جمهوریت بانک مرکزی هفته تا هشتاد میلیون دالر لیلام می‌کرد، در ماه به دو صد میلیون دالر می‌رسد، در سال حتا به ۲۴۰۰ و ۲۵۰۰ میلیون دالر می‌رسید. دولت بازار را در کنترول خود گرفته بود

پس از به قدرت رسیدن طالبان، بیش از نُه میلیارد دالر سرمایه افغانستان منجمد شد و بانک مرکزی با ذخایر اندک پولی باقی ماند. حالا منجمد ماندن پول افغانستان در بانک های بیرونی، کشور را به کمبود نقدینگی روبرو کرده است.